قلبم پر جمعیت ترین شهر دنیاست.

                                                (پرویز شاپور)
قسمتی از نوشته های تلنبار شده ی من!

برام خیلی جالبه !تو مطالب قبلی ،هیچکس به طنزمانا نیستانی
واون جمله آخری که بسیار عمیق و قشنگ بود توجهی نکرد!چرا؟

به نظرات خوبتون جواب داده ام.خوشحال میشم یه بار دیگه مرورش کنید.
اون نظر خودمو با تموم حسم از یه شهر دیگه براتون نوشتم.

_____________________________________________
کاملا بدون شرح!

آمار3 شهراول استفاده کننده از ماهواره در ایران

1/ تهران
2/ شهرکرد
3/ قم
_____________________________________________
هفته پیش...یه پیرزن تنها و شیک و دوست داشتنی توی خیابون جردن ...
میگفت :11تا بچه دارم 10تا پسر 1دختر...
گفتم وای یعنی 10تا عروس دارید ؟چقدر زیاد.
گغت : نه یکی از پسرام 10روز مونده به پایان سربازیش تو جبهه شهید شد.
اون برام ازهمشون زنده تره...
تو چشماش برق خاصی میدیدم که توی نگاهی سرشارازغرور،مثل نگینی میدرخشید.
_____________________________________________
یه دوست صمیمی دارم که نزدیک 20ساله با هم دوستیم.هر روز با هم میریم
پیاده روی.تو کیفش یه بسته ارزن میذاره و توی مسیری که هرروزیه مسیر جدیده،
توی باغچه ها برای پرنده ها دون میپاشه.
جالبه وقتی درراه برگشت هستیم دونه ای دیگه باقی نمونده!
اینروزاهمه گشنه و تشنه هستن،
پرنده ها گرسنه ی ارزن
آدما تشنه محبت!
____________________________________________
دلم را داده ام ضد زلزله بسازند!
تا دیگرهیچ نگاهی نلرزاندش...
تازه تیکه های دلمو از زیرآواربیرون کشیدم!
(پیش بینی اینجور زلزله ها خیلی راحتتره نه؟ولی چند دقیقه قبل از حادثه ممکنه؟!)
____________________________________________
پشت یه وانت نوشته بودند:
عشق یعنی در کمال   بیکسی
حس کنی که با کسی همنفسی
____________________________________________
اگه حضرت علی و تنبور و دف رو دوست دارید،حتما نوارای سید خلیل عالی نژاد
رو گوش بدید مخصوصا ثنای علی و آئین مستان.
خیلی بعید میدونم که پشیمون بشید!چون مستتون میکنه مست...
هنگام رانندگی گوش دادنش اکیدا ممنوعه!وگرنه ماشین پدرمحترمه کوبیده میشود
به مسافرکش جلویی!
____________________________________________
آدمایی که شنونده ی حرفای دیگران هستن،سخت تر یکیو پیدا میکنن که باهاش
از دلتنگیاشون بگن،و وقتی چند روز یکی پیدا نکنن میخوان زمینو و زمانو
بهم بدوزن.ظاهرت و حتی صدات آرومه ولی درونت داره یه چیزی قل قل میکنه...
یه آشفته حالی که خودتم نمیدونی باید چه جوری خودتو آروم کنی.
دلت میخواد به یکی پناه ببری ولی کسیو پیدا نمیکنی...فقط خودتی...
میری تو کوچه ها قدم میزنی ولی وقتی بر میگردی خونه اوضاع هیچ فرقی
که نکرده هیچ...بدترم شده...چون میبینی اینهمه آدم هستن ولی یکیشون حاضر
نیست مثل خودت توی پارک یا اتوبوس به دلتنگیات گوش بده...انقدر که کمی
تسکین داده بشی...
این میشه که روزات میشه خاکستری...خاکستری خاکستری...
و روزنه ای که اون گوشه داره جون میکنه بلکه بسته نشه...
بعضی روزا خیلی دلم میخواد برم...
____________________________________________
کلاس رقص خوب ومعروف سراغ ندارید؟
نمیدونم با این ساز جدید خدا چطوری باید برقصم؟ 
___________________________________________

منو این زخم زمستون که زده به من شبیخون
منو باغ آرزوها که گلی نچیدم ازاو
با تو بودن و نبودن مثل سیاه و سفیدن
با تو بودن و نبودن مثل بیم و امیدن
دوست دارم که دستاتو داشته باشم
تا تموم خوبیاتو داشته باشم
دوست دارم تو باشی و من زیر سایت
همه ی صلح و صفاتو داشته باشم
چشم من خواسته بخونه که به سمتت نگرونه
که خیال تو باهاش مثل یه خواب مهربونه
دل من مثل یه قفله به کلید تو سپرده
یعنی که بود و نبودم به امید تو سپرده
کاشکی بهار شی برسی ضامن باغم بشی
مثل گلای اطلسی چشم و چراغم بشی
کاشکی مثل یه چلچراغ خونمو روشن کنی
روح خموده منو غرق شکفتن کنی
دوست دارم که دستاتو داشته باشم
تا تموم خوبیاتو داشته باشم

(شعرگلای اطلسی. مرحوم منزوی.علیرضا افتخاری.نوار نسیما)
اگه احتمالا شعرواشتباه نوشتم برای اینه که از روی نوار گوش کردم و نوشتم
.
______________________________________________
هر چی دلتون خواست تو نظرات بنویسید...بعضی اوقات نمیتونم مژده باشم
امروز خیلی نرگس بودم خیلی...

  
نویسنده : مژده ; ساعت ۱٢:۳۳ ‎ق.ظ روز یکشنبه ٢۸ تیر ،۱۳۸۳