شيخ بهايي ميگويد:آدمي اگر پيامبر هم باشد از زبان مردم آسوده نيست.
اگر بسيار کار کند،ميگويند احمق است.
اگر کم کار کند،ميگويند تنبل است.
اگر بخشش کند و مال خود را به ديگران ببخشد،ميگويند افراط ميکند.
اگر جمع گر باشد و خيرش به کسي نرسد،ميگويند بخيل است.
اگر ساکت و خاموش بماند،ميگويند لال است.
اگر زبان آوري کند،ميگويند وراج است و پرگو.
اگر روزه بدارد و شبها نماز بخواند،ميگويند ريا کار است.
اگر نمازنگذارد ميگويند کافر و بي دين است.
لذا هرگز نبايد به مدح و ثناي مردم اعتنا کرد و جز خداوند نبايد از کسي ترسيد
.

/ 0 نظر / 6 بازدید